ในโลกยุคปัจจุบันที่มีการเปลี่ยนแปลงอย่างรวดเร็วและมีการแข่งขันสูง อิทธิพลของประเทศในเวทีโลกมิได้จํากัดอยู่เพียงอํานาจทางการทหารหรือเศรษฐกิจ หากแต่รวมถึงพลังอํานาจที่เกิดจากวัฒนธรรม ค่านิยม และภูมิปัญญา ซึ่งปรากฏในแนวคิด “ภูมิพลังปัญญา”หรือ Soft Power of Wisdom ที่มีบทบาทสําคัญต่อการพัฒนาเศรษฐกิจและสังคมร่วมสมัยสําหรับประเทศที่มีรากฐานทางพุทธศาสนาเถรวาท เช่น ประเทศไทย (สยาม) และศรีลังกาพุทธปัญญามิได้เป็นเพียงระบบความเชื่อทางศาสนา หากแต่เป็นภูมิปัญญาที่ทําหน้าที่เป็นกรอบคิดในการดําเนินชีวิต การจัดการสังคม และการพัฒนาเศรษฐกิจอย่างสมดุลและยั่งยืนหลักธรรมสําคัญ เช่น มัชฌิมาปฏิปทา ปฏิจจสมุปบาท และอหิงสา จึงสามารถทําความเข้าใจได้ในฐานะรากฐานของการพัฒนาเชิงโครงสร้าง

          หนังสือเล่มนี้เป็นการศึกษาทางสังคมวิทยา ที่มุ่งวิเคราะห์บทบาทของพุทธศาสนาในฐานะทุนทางวัฒนธรรมและพลังเชิงบรรทัดฐาน ต่อการพัฒนาเศรษฐกิจสร้างสรรค์และโครงสร้างสังคมร่วมสมัย ผ่านการศึกษาเชิงเปรียบเทียบกรณีศรีลังกาและบริบทของประเทศไทย โดยอาศัยการวิเคราะห์เอกสาร งานวิจัย และรายงาน จากหน่วยงานที่เกี่ยวข้อง เพื่อสังเคราะห์บทเรียนที่สามารถนําไปประยุกต์ใช้ได้ เนื้อหาในแต่ละบทนําเสนอกรณีศึกษา การวิเคราะห์เชิงโครงสร้าง และข้อเสนอเชิงวิชาการ เพื่อทําความเข้าใจว่าพุทธศาสนา ภูมิปัญญาท้องถิ่น และความคิดสร้างสรรค์สมัยใหม่สามารถผสานกันเป็นพลังทางเศรษฐกิจและสังคมได้อย่างไร หนังสือเล่มนี้จึงมุ่งเสนอกรอบความคิดสําหรับนักวิชาการ ผู้กําหนดนโยบายผู้ประกอบการ พระสงฆ์ และผู้นําชุมชน ในการพัฒนาและใช้ประโยชน์จากทุนทางวัฒนธรรมอย่างสร้างสรรค์และยั่งยืน บนหลักมัชฌิมาปฏิปทาและปรัชญาเศรษฐกิจพอเพียง

          ผู้เขียนหวังว่าหนังสือเล่มนี้จะมีส่วนช่วยขยายความเข้าใจต่อบทบาทของภูมิพลังปัญญาพุทธในการพัฒนาเศรษฐกิจสร้างสรรค์ และเป็นสะพานเชื่อมความรู้และประสบการณ์ระหว่างสยามและศรีลังกา เพื่อการเรียนรู้และการพัฒนาร่วมกันในสังคมพุทธร่วมสมัย