ศิลปินคู่ พ่อลูก : เอกภาพใหม่ในผลงานทัศนศิลป์
การสร้างสรรค์วิจัยผลงานในหัวข้อเรื่อง ศิลปินคู่ พ่อลูก : เอกภาพใหม่ในผลงานทัศนศิลป์ เป็นการสร้างสรรค์ผลงานศิลปะในรูปแบบกลุ่มที่มีสมาชิกหลักคือ พ่อกับลูก ๆ โดยการตั้งข้อสันนิษฐานว่าวิธีการทำงานศิลปะแบบเป็นกลุ่มอย่างไร ที่จะเป็นวิธีสร้างสรรค์ผลงานอย่างมีคุณภาพ และได้ความสุขร่วมกัน เพื่อนำไปสู่การสรุปผลการวิจัย จึงกำหนดให้มี 2 วิธีการสร้างสรรค์คือ การทำงานแบบสลับกันคือพ่อทำก่อน แล้วลูกทำตามหลัง หรือลูกเริ่มก่อนแล้วพ่อทำงานตามหลัง และการทำงานพร้อมกันหรือทั้งสองคนทำงานไปพร้อม ๆ กัน
เมื่อสร้างสรรค์ผลงานในโครงการเสร็จสิ้นแล้วจึงสามารถสรุปได้อย่างชัดเจนว่า การสร้างสรรค์ผลงานแบบการทำงานพร้อมกัน เป็นวิธีการที่มีประสิทธิภาพสูงสุด ด้วยสาเหตุเพราะ สมาชิกในกลุ่มร่วมรับฟังความคิดเห็นที่แตกต่าง ร่วมวางแผนตั้งแต่ต้น และทำงานเสร็จด้วยความพอใจพร้อมกัน จึงเป็นการลดความขัดแย้งได้มากที่สุด
จากบทสรุปดังกล่าวผู้วิจัยสร้างสรรค์ ต้องการกล่าวโยงไปถึงปัญหาในสังคมการเมืองของประเทศไทยที่กินเวลามายาวนานมาก ในเรื่องความเห็นที่แตกต่างระหว่างวัยรุ่น และวัยผู้อาวุโส ในมุมมองทางการเมืองการปกครอง ปัญหานี้อาจยุติได้หากทุกฝ่ายมีการรับฟังความคิดเห็นซึ่งกันและกันอย่างเปดิเผยโปร่งใส จริงใจ และร่วมกันวางแผน เพื่อค้นหาแนวทางปฏิบัติที่พอใจร่วมกัน เพื่อความสันติอย่างยั่งยืน
